Paul
Gérard
“Ik ben ervan overtuigd dat kunst ruimte kan creëren voor erkenning en dialoog rond ervaringen die vaak verzwegen of onzichtbaar gemaakt worden.”
Seksueel geweld tussen mannen, vooral wanneer het om tieners gaat, blijft nog steeds grotendeels onzichtbaar. Met zijn project, dat voorlopig de titel Ce qui commence après draagt, wil Paul Gérard een ruimte creëren om deze ervaringen te delen en na te denken over wat we gezamenlijk kunnen opbouwen.
Van het individuele verhaal naar de collectieve problematiek
Via zijn artistieke onderzoek probeert Paul te begrijpen hoe persoonlijke verhalen (die vaak verzwegen, gefragmenteerd of onzichtbaar zijn) kunnen worden omgevormd tot ruimtes voor herinnering, uitwisseling en collectieve reflectie. “Mijn projecten gaan bijna altijd uit van autobiografische elementen die als ingang dienen naar bredere verhalen, die verband houden met kwesties als intimiteit, familieherinneringen of sociale onzichtbaarheid.”
Met zijn project Ce qui commence après neemt Paul de kwestie van seksueel geweld tijdens de adolescentie als uitgangspunt. Hij wil niet het geweld zelf weergeven, maar is geïnteresseerd in wat erna komt: “Het moment waarop de stilte barst, waarop de verhalen beginnen te circuleren en waarop vormen van solidariteit en wederopbouw kunnen ontstaan.”
Dit project sluit aan bij eerdere werken die onderzoeken hoe intieme verhalen bredere sociale structuren kunnen onthullen. “In Etouffé dans la boue behandelde ik de kwestie van het familiegeheim en verborgen homoseksualiteit. In Impasse de la Fidélité deed ik onderzoek naar de geschiedenis van mijn grootvader en de clandestiene ontmoetingsplaatsen voor homoseksuelen in Brussel. Andere projecten, zoals Les monstres n’existent pas, stellen de figuur van de ‘goede huisvader’ en de sociale normen die identiteiten structureren ter discussie.”
Een roeping die het zwijgen doorbreekt
Tijdens bepaalde tentoonstellingen vertelden bezoekers van alle leeftijden aan Paul dat de verhalen in zijn werk hen hadden geholpen hun eigen geschiedenis of identiteit beter te begrijpen. “Deze gesprekken herinneren me eraan hoezeer kunst soms kan fungeren als een hefboom voor emancipatie en verandering.”
