Nathan
Naenen
“Met deze film wil ik een ode maken aan zachtheid en geborgenheid omdat ik oprecht geloof dat dit nodig is in deze tijden.”
Nathan Naenen gelooft in de kracht van film om mensen te raken en met elkaar te verbinden. Hij vertelt graag intieme, mensgerichte verhalen die emotionele nuances en het filmische potentieel van de innerlijke leefwereld van zijn personages verkennen. Dat doet hij ook in zijn eerste langspeelfilm, TOUGH.
Hoe is je roeping ontstaan?
Als kind groeide ik op op de pluimveeboerderij van mijn ouders. Ik wist redelijk snel dat die wereld niets voor mij was. Ik snakte naar fantasie en verbeelding en vond deze in films en series. Later volgde ik een theateropleiding en speelde ik in diverse series en films. Er ontwikkelde in die periode een diepe interesse in de innerlijke leefwereld van personages en ik voelde mij aangetrokken door de mogelijkheden van film om deze leefwereld te visualiseren. Ik ging dus naar de filmschool en ontdekte de kracht van film.
Wat is je huidige project?
TOUGH, mijn eerste langspeler, is een fictiefilm over de relatie met je eigen lichaam na trauma, het concept “mannelijkheid” en het toelaten van geborgenheid. Het vertelt het verhaal van Jannes, een elf-jarige jongen in een jongensinternaat die probeert “zijn mannetje te staan” door zichzelf te spiegelen aan anderen. Hij liegt zichzelf voor en glijdt zo onbewust gevaarlijke situaties in. Twintig jaar later werkt Jannes in een hondenasiel terwijl hij en zijn vriendin Ana hun eerste kind verwachten. Hoe concreter deze levensverandering wordt, hoe meer het koppel botst op Jannes’ onvermogen tot emotionele verbondenheid. Ondertussen zoekt Jannes in stilte naar een manier om te verwerken wat hem toen overkwam.
Tegen welke uitdagingen liep je aan bij het realiseren van je roeping?
Als jonge twintiger was ik zelfbewust, analytisch en onzeker. Hierdoor schikte ik mij naar anderen en verlangde naar validatie, ook in de films die ik maakte. Pas sinds enkele jaren durf ik mezelf vragen wat ik van mezelf verwacht in plaats van wat anderen van mij verwachten, wat ook gepaard gaat met onzekerheden en soms zelfs faalangst. Vertrouwen hebben in jezelf en wat je maakt, is een uitdaging die je elke dag aangaat.
Hoe helpt Vocatio je om je project verder te ontwikkelen?
Om te beginnen geeft Vocatio me extra vertrouwen, niet enkel in mijn project maar ook in mezelf. Daarnaast ben ik momenteel in de research- en scenario-fase van TOUGH. Er zijn verschillende thema’s die ik nog verder wil exploreren zoals het jongensinternaat, het hondenasiel en traumaverwerking bij mannen. De beurs helpt me de kosten van deze onderzoeksfase te dekken.
