Sociaal documentaire “De club der zwijgzamen”

Film heeft voor mij een gekke kant: een film kan zomaar voortspruiten uit een idee, een ontmoeting, een discussie. Ik houd van de uiteenlopende facetten van dit vak, dat je er onophoudelijk toe uitnodigt om jezelf in vraag te stellen. Mijn passie is ontstaan toen ik als kind veel in de bioscoop zat: ik wilde in het beeld kruipen en van die imaginaire wereld deel gaan uitmaken. Op school bracht een leraar Frans me in contact met de cinematografische analyse van auteursfilms, wat mijn nieuwsgierigheid alleen maar aanwakkerde.

Een filmworkshop heeft me uiteindelijk doen besluiten om mijn passie verder te verkennen. Zo is mijn eerste amateurkortfilm tot stand gekomen. Een eerste droom was uitgekomen! Mijn tweede droom was om verder film te gaan studeren en dat lukte in september 2006. Mijn interesse tijdens die filmstudies ging vooral uit naar de documentaire, die ik beschouw als een geschikt communicatiemiddel om mijn kijk op de mij omringende wereld over te brengen én bij te stellen. Met mijn films herschrijf ik namelijk mijn dagelijks leven.

Mijn eerste professionele documentaire, Le maréchalat du Roi-Dieu, heb ik eind 2011 in Gabon gedraaid. Hij is voor verschillende internationale festivals geselecteerd geweest. Momenteel ben ik aan het schrijven aan een nieuw documentaire, Le club des silencieux, over een gemeenschap van slechthorenden. De beurs van de Stichting Vocatio zal me toelaten om me geheel aan dat project te wijden: locaties kiezen, hoofdrolspelers zoeken, de draaiperiode voorbereiden… – kortom, een film op poten zetten. Ik zou ook graag een meer sociologische benadering willen, om mijn kijk op doofheid uit te breiden, zowel in Gabon als in België.

http://www.natyvelpontalier.com

Lauréats cette année-là