Documentaire/animatiefilm ‘De code van Lode’

Lang voordat het idee van een film ontstond, was er Lode – en vooral: er waren de verhalen rond Lode. Lode is mijn kleine grote broer. Hij is geboren met het Prader Willi-syndroom en kreeg, zonder het te willen, tal van etiketten opgeplakt. Heel vroeg werd ik, als ‘zijn kleine beschermheks’, geconfronteerd met de vreemde blik van klasgenoten, die lachten om zijn gedrag. Dat deed me pijn. Lode is in de eerste plaats mijn broer. Ik leerde van jongs af aan zijn eigen, bijzondere manier van communiceren kennen. Het zette me ertoe aan om een eerste beeldverhaal te tekenen: “Loodje en Loetje op Stelepad”. Toen al probeerde ik de lezer mee te nemen in de wereld van Lode, waar boeven, heksen en auto’s de plak zwaaien. De blik van Lode is mij blijven fascineren.

Bij mijn studiekeuze aarzelde ik: zou ik een artistieke richting volgen? Uiteindelijk kreeg orthopedagogiek de bovenhand, al heb ik steeds geprobeerd beide te combineren. Op mijn stageplaats in de sociaal-artistieke werkplaats Wit.h leerde ik voor het eerst monteren. Ik maakte er verschillende portretten van mensen met een verstandelijke beperking. Doordat ik daar een zekere vaardigheid in verwierf, groeide bij mij de droom van een film over Lode. Het proces van samen met Lode een film te maken, vormt de rode draad. De zoektocht is belangrijk en bepalend voor de vorm, die nog moet groeien. Met een mengeling van documentaire en animatie probeer ik het medische discours rond mensen met een mentale beperking te overstijgen, en langs artistieke weg hoop ik het publiek te prikkelen om ‘de code van Lode’ te ontcijferen. Dankzij VOCATIO wordt die droom werkelijkheid.

De laureaten van dit jaar